#60 sjaal

Hoe vaak zie ik wel niet een standbeeld van een voor mij onbekend persoon?

Ik kijk net iets langer naar Lydia Koidula (1843-1886). Haar sjaal vangt wind, ook in steen.

In haar park in Pärnu, waar meer mensen zitten, komt een vrouw mijn kant opgelopen. Ze ziet er deftig uit, met opgestoken, kastanjebruin haar.

Ik vraag haar of ze Engels spreekt. Ze schudt nee.

Ik wijs naar het standbeeld.

‘Poet’, zegt ze, ‘poet.’

‘Ahh’, reageer ik.

Ik doe alsof ik een sjaal omdoe die wind vangt, net als het standbeeld. Ze loopt naar me toe, ik denk dat ze Russisch spreekt.

Ik schrijf het geboorte- en sterfjaar van Koidula op. De vrouw haalt haar schouders op. Ze begint te tellen, wijst naar zichzelf: ‘Sixtyfour!’

Rustig loopt ze weg.

Ik zeg in het Engels dat ze nog veel ouder mag worden.

Verder mag ze precies zo blijven als ze nu is.