#59 eerst

Voordat ik vertrek uit Tuja spreek ik nog even met de Duitse buurman, over gisteren, en hoe hij het weer heeft doorstaan met zijn vriendin en zijn kleine.

Oskar heet hij, zijn kleine.

De regen was nieuw voor hem, zegt zijn vader; niet de regen zelf, maar de regen die tegen de tent kletterde. Hij doet het gezicht van Oskar na. Ik heb het idee dat hij lang en goed naar Oskar heeft gekeken.

Ik zeg dat ik het mooi zou vinden om dingen weer voor het eerst mee te maken, zoals Oskar dat nu doet. Zijn vader zegt, wat haperend, ja.

Misschien denkt hij ook wel aan alle slechte dingen die Oskar voor het eerst meemaakte.